Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intractabilis
intractabilis , -e. 1 de hominibus (animalibus: MLW l. 19) eorumque actibus vel moribus: a difficilis, durus, asper – unzugänglich unnahbar, unfreundlich, schroff : Thangm. Bernw. 54 p. 781,18 nec mitibus -is intractabilis , nec protervis despicabilis apparebat. Rup. Tuit. trin. 7,5 l. 177 ille (sc. Esau) ... rufus egressus est et hispidus, id est ... -is intractabilis asperis moribus ( sim. 33,18 l. 661 immitis atque -is intractabilis Adam). b indocilis, inflexibilis, contumax – unbelehrbar, unfügsam, widerspenstig, eigensinnig : Anselm. Mog. Adalb. 264 qui (Remigius) genus ... convertit Fran…