intermedius

intermedius, -a, -um. 1 adi. i. q. medius, interiectus, interpositus – mittlerer, in der Mitte liegend, dazwischen befindlich: a spectat ad locum: MLWDipl. Otton. III. 292 p. 718,19 res ... usque -osintermedios fines episcopatus Saonensis et Albensis ... corroboramus. MLWChron. Ebersb. II p. 5^b,21 gens Hunnorum ... flumina ... transeunt terris et nationibus -isintermediis crudeliter devastatis. MLWAlbert. M. phys. 4,2,7 p. 246,27 siquidem descendit lapis in indivisibili temporis ..., tunc simul et semel erit lapis superius et inferius et in omnibus locis -isintermediis. animal. 3,47 quae (vena) -aintermedia extenditur inter cor et epar. MLWChart. Argent. III 104 cum ... cunctis ... infra ambitum ... curie ex utraque parte fossati -iintermedii sitis. al. b spectat ad tempus (vitam hominis: MLWMLWl. 71. p. 2170, 37): α de ipso tempore: MLWAlbert. M. cael. 1,4,6 p. 90,72 ‘si’ ... daretur, quod alicui rei attribuitur ‘virtus’ ad esse et ad non-esse, ita quod ‘continuum’ unum ‘est tempus’ utriusque potentiae, sic quod non referuntur ad diversa tempora distincta per -umintermedium tempus intercidens inter ipsas. MLWChart. Sil. D IV 47 p. 44,44 tempore ... -ointermedio, quo Deus nobis prorogare dignatus fuerit sanitatem. v. et MLW p. 2170, 37. β de variis eventibus: MLWPs. Galen. anat. 23 p. 202^B vivit cor cum suis dilatationibus et constrictionibus et quietibus -isintermediis. MLWChart. episc. Halb. 976 l. 16 diebus dominicis et omnibus festivitatibus -isintermediis ad effectum debitum ... perducatis (sc. mandatum; postea: diebus dominicis et festivis mediantibus). c usu vario: MLWHeraclius II 50^capit. de diversis colorum principalium et -orumintermediorum speciebus et nominibus et de utilitate mixtionis eorum ad invicem. MLWAlbert. M. praedicab. 4,4 p. 65,38 ‘in unoquoque praedicamento sunt generalissima quaedam’ ... ‘et rursus’ in unoquoque sunt quaedam ‘alia specialissima; et inter generalissima et specialissima sunt quaedam alia’ -aintermedia. metaph. 7,4,2 p. 369,26 ‘si plura dicantur’ -aintermedia genera. 2 subst. neutr. i. q. medium, intervallum, spatium interiectum – Mitte, Zentrum, mittlerer, dazwischenliegender Teil, Raum: a proprie: MLWChart. Herf. (ed. Th. Ilgen, WestfZ. 49. 1891. p. 5; a. 1224/56) piscatio ... a duobus rivulis sursum influentibus ... usque ad rivulum inferius ... influentem fluvium ... abbatisse pertinet et non licet alicui piscari ⌊in -is⌋intermediis (a, inter mediis b).natur. et philos: MLWAlbert. M. phys. 4,2,7 p. 246,44 sit lapis sursum, et sit totum -umintermedium vacuum; aut descendet aut non. 5,2,2^capit. p. 423,32 de -ointermedio, secundum quod accipitur in physicis. 5,2,2 p. 423,34 ‘medium (p. 226^b,23 μεταξύ) ...’, quod Graece -umintermedium vocatur, quod apud Arabes ‘dicitur inter, est’ revera, in quo est esse natura motus. animal. 1,184 linea ... descendens ab -ointermedio superciliorum sub naso ad medium coniunctionis duorum anteriorum dentium superiorum. 6,33 'in -ointermedio (p. 561^b,12 μέσῳ) ...’ duorum citrinorum (sc. ovi) ‘est alba humiditas’, quae est radicalis humiditas membrorum in -ointermedio illo formandorum. al. 2 translate fere i. q. res, species media – etwa: Mittelding, -art: MLWAlbert. M. eth. I 650 p. 556,45 qui vincitur ‘tristitiis’, quas multi vincunt, dicitur ‘mollis’, et qui vincit eas, a quibus multi vincuntur, dicitur ‘perseverans’, et ‘-a’intermedia (p. 1150^a,15 μεταξύ; trans. Grosseteste intermedium), idest medium horum, scilicet perseverantis et mollis, sunt ‘habitus plurium’ diversitatum.