Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intermedius
intermedius , -a, -um. 1 adi. i. q. medius, interiectus, interpositus – mittlerer, in der Mitte liegend, dazwischen befindlich : a spectat ad locum: Dipl. Otton. III. 292 p. 718,19 res ... usque -os intermedios fines episcopatus Saonensis et Albensis ... corroboramus. Chron. Ebersb. II p. 5 b ,21 gens Hunnorum ... flumina ... transeunt terris et nationibus -is intermediis crudeliter devastatis. Albert. M. phys. 4,2,7 p. 246,27 siquidem descendit lapis in indivisibili temporis ..., tunc simul et semel erit lapis superius et inferius et in omnibus locis -is intermediis . animal. 3,47 quae (vena)…