Eintrag · Lex. musicum Latinum
intensive adv.
intensive (in der Tonhöhe) aufsteigend — in an ascending manner [s.XIII] LmLHier. Mor. 24 p. 176, 35: Est igitur pulcher tonorum gradus uniuscuiusque toni sive mixti sive communis, qui solum ex his contexitur modis, scilicet ex unisono non plus quam ad notas quatuor vel ex semitonio, tono, semiditono et ditono indifferenter, ex diatesseron raro remissive, rarius intensive, sed indifferenter post unamquamque pausam resumitur. Similiter et ex diapente raro intensive, rarius remissive, sed aliquando praecipue in tonis tonorum imparium post unamquamque pausam sumitur, sed indifferenter (cf. LmLSchlager, Ars cantandi p. 261 sq.). [s.XIV] LmLIac. Leod. comp. 2, 4, 8. [s.XV] LmLPs.-Guido corr. 36: hec diccio „Domine“ incipiatur in ⋅c⋅ <acuto> et cantetur intensive per tonum et tonum. LmLFr. Gafur. op. 5, 2: modulamur primam spetiem diatessaron videlicet per semitonium et duos sonos (pro tonos) intensive. ibid. al. LmLFr. Gafur. op. 5, 7: procedens hiis sillabis re mi fa sol la intensive (inde LmLCompend. mus. 94). LmLNicol. Burt. 1, 21, 122: Tritonus ... cadit inter ⋅f⋅ et ⋅C⋅ quadrum, quod secundum voces Aretini sonat fa mi intensive et e contra mi fa. LmLLad. Zalk. B 13. LmLFr. Gafur. theor. 5, 2, 4.