Eintrag · Mittellateinisches Wb.
intellectio f.
intellectio, -onis f. 1 philos.: a actus (penitus) intellegendi, intellectu percipiendi – das (vollumfängliche) Verstehen, Begreifen mit dem Intellekt, Erfassungsakt: MLWHugo Honaug. (?) ignor. 12 investigat homo et sequitur eam (rem) ut intelligens, id est, intelligendo inquirens, quod est ut intelligere incipiens et cupiens, sed non ad -isintellectionis consummationem perveniens. MLWTract. de divis. phil. p. 43,39 que (anagoge) est de superiorum ductu et -e;intellectione ducit enim intellectum hominis ad superiora. MLWAlbert. M. anim. 3,3,1 p. 209,22 hanc ... unicam intellectus actionem quidam vocant ‘indivisibilem animam’, eo quod in tali ... -eintellectione anima per diversos actus non dividitur. al. b notio, forma universalis – Idee, Begriff, Vorstellung: MLWAlbert. M. eth. I 526 p. 451,86 quod -esintellectiones nostrae sint quaedam resonantiae simpliciter existentis intellectus. p. 452,25sq. -esintellectiones nostrae dupliciter deficiunt ab -busintellectionibus intelligentiarum, quia quantum ad id, quod intelligit, et quantum ad id, quod intelligitur. 2 t. t. rhet. i. q. synecdoche – Synekdoche (de re v. L. Arbusow, Colores rhetorici. 21963. p. 84): MLWConr. Mur. summ. p. 95,268 (vs.) -ointellectio vult ... totum pro parte, pro toto ponere partem.Mandrin