Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
intellectio f.
intellectio , -onis f. 1 philos.: a actus (penitus) intellegendi, intellectu percipiendi – das (vollumfängliche) Verstehen, Begreifen mit dem Intellekt, Erfassungsakt : Hugo Honaug. (?) ig nor. 12 investigat homo et sequitur eam (rem) ut i ntelligens, id est, intelligendo inquirens, quod est ut intelligere incipiens et cupiens, sed non ad -is intellectionis consummationem perveniens. Tract. de divis. phil. p. 43,39 que (anagoge) est de superiorum ductu et -e; intellectione ducit enim intellectum hominis ad superiora. Albert. M. anim. 3,3,1 p. 209,22 hanc ... unicam intellectus actionem quidam …