Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
intbrettan st. v.
st. v.; ae. onbregdan. — Graff III, 287.
Praes.: int-Pttanti (Pa), in-pr&anti (Ra, vgl. Gl 5,88,6), -prehttandi (K): part. Gl 1,134,1.
Part. Praet.: int-prottan-: gen. pl. -ero Gl 2,99,36 (clm 19 440, 10./11. Jh., über -ero -on geschr.); -ono 4,322,27 (mus. Salzb., 9. Jh.); -on 2,99,36 (-on über -ero geschr., oder ist -ono zu lesen?). 109,48 (M, clm 18 140, 11. Jh.); in-: dass. -ono 99,36 (clm 14 747, 10. Jh.).
Verschrieben: int-prottono: gen. pl. Gl 2,99,37 (clm 19 417, 9. Jh., das erste -o- aus -u- korr.).
entziehen, entreißen: a) als gerichtlicher Terminus: pidiu dero inprottanono ehto urgift noh mera haupitkelt kahalot deru puozzu urgepaneru quia [plerumque] rerum distractarum reditus ampliorem summam pro pretio dato [reddiderit, Conc. Anc. xxxiv p. 121] Gl 2,99,36. 109,48 (1 Hs. firkoufta bitherbî). 4,322,27. Text und Übersetzung decken sich nicht, denn „Subjekt zu ‘distrahere’ sind die unrechtmäßigen Veräußerer“ des Kirchengutes, zu intbrettan diejenigen, die es an die Kirche durch Entziehen zurückbringen, vgl. hierzu und zu intbrettan als Rechtsvorgang Kralik, Archiv 38,606 ff.; b) sich dem Schlaf entziehen, erwachen, aufwachen: intprettanti aruuachit elucubratus evigilatus Gl 1,134,1; vgl. für elucubrare ‘erwachen’ Diefb. Gl. 199 b, vgl. auch irbrettan 2 b.
Abl. -intbrottanî.