Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
insperatus
insperatus , -a, -um. script. -pir-: MLW MLW l. 47. 56 . form. abl. sg. -u: MLW l. 42 . 1 sensu pass. i. q. non speratus, inexspectatus – unverhofft, unerwartet, unvermutet : Ionas. Bob. Ioh. 8 ex -iratu inspiratu (-o insperato var. l. ) temporis usu. Rud. Fuld. Leob. 1 p. 122,23 confusa omnia ... in scedulis adnotata reliquerat monachus , quia -a insperata mort e praeventus ad ordinanda illa prolixioris vitae spacium non habuerat ( Mirac. Verenae 20 [ASBoll. Sept. I p. 172 F ] ipse [tributarius] et eius coniugata defuncti sunt ambo m. -irata inspirata [ vix recte exposuit ed., cf. notam p. 17…