Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
insolenter adv.
adv. insolenter . 1 praeter consuetudinem – wider die Gewohnheit : Transl. Eug. Tolet. 10,9 cur de lecto suo -r insolenter ante lucis crepusculum maturasset homunculus surgere. 2 lascive, procaciter, proterve – übermütig, unverschämt, frech, respektlos : Leg. Burgund. const. I 38,9 si ... hospes ... aliquid -r insolenter (insu- insulenter var. l. ) everterit, in novigildo restituat. 76,1 quicumque ... pueros nostros ceciderit et -r insolenter (insu- insulenter , solenter var. l. ) abstulerit, ... tripla satisfactione teneatur obnoxius, hoc est: eqs. Berth. chron. B a. 1073 p. 217,5 que contra …