inhabito

inhabito, -avi, -atum, -are. 1 intrans. i. q. sedem vel domicilium habere, commorari – seinen Wohnsitz haben, wohnen, sich aufhalten: a de hominibus (animalibus: MLWl. 53; Iesu: MLWl. 64): α in univ.: MLWEigil Sturm. 24 p. 160,33 (cod. W) ad monasterium, unde digressi sumus, revertebamur ... gratias referentes, quod ... monasterio -areinhabitare sineremur (sc. fratres et discipuli martyris). MLWErmenr. ad Grim. 1,10,14 in nido apparet, quales volucres ibi -entinhabitent. MLWUffing. Ida 1,2 qui (Saxones) inter Hrenum et Wisaram ... -antinhabitant. MLWDipl. Conr. II. 18 mercatoribus ⌊Magdaburgensi civitati -antibus⌋inhabitantibus (Magadeburg habitantibus MLWDipl. Otton. II. 112) ... ius concessimus eqs. al. β sibi domicilium constituere, sedem collocare, considere – sich ansiedeln, niederlassen: MLWLibell. de conv. Baiuv. 6 p. 110,8 Huni inde (sc. de diversis regionibus Danubii) expulsi sunt, et Sclavi -areinhabitare coeperunt. MLWAnnal. Fuld. II a. 885 p. 102,10 Nordmanni ... vicinos (sc. pagos) occupaverunt atque ... sibi ad hiemandum et -anduminhabitandum ... disposuerunt. γ (habitando) permanere – (wohnhaft) bleiben: MLWRegino chron. a. 7 Iesus ... in Nazareth ... divertit ibique usque ad tempora baptismi -vitinhabitavit (habitavit A). v. et MLW p. 1888, 72. δ (con)versari, consedere – (sich) verweilen, zusammensitzen, -sein: MLWHrotsv. Abr. 7,1 ecce triclinium ad -anduminhabitandum nobis aptum (sim. Pafn. 3,3 ecce cubile ... delectabile ad -andum)inhabitandum. b de divinitate: MLWRadbert. corp. Dom. 17,21 in carne Christi divinitas corporaliter -ansinhabitans (habitans var. l.; spectat ad Vulg. Col. 2,9). 2 trans. i. q. incolere, insidere – bewohnen, besiedeln: a proprie: α in univ.: MLWChart. Alsat. B 44 (c. 662) inceptus est ... locus a monachis -ariinhabitari. MLWRud. Fuld. mirac. 1 p. 329,49 quam (partem Germaniae) Franci ... orientales -antinhabitant. MLWThietm. chron. 7,57 inperator ... ad ... curtem ... ⌊feris ... -tam⌋inhabitatam (ferarum ... habitaculum MLWChron. Thietm.) venit. MLWOtto Frising. gest. 1,32 p. 50,17 autumpni tempore papiliones -antinhabitant Ungari. al. β c. notione colendi, administrandi (‘bewirtschaften’): MLWTrad. Frising. 1619 (a. 1053/78) quę (massilicia) -baturinhabitabatur per Wangerium. MLWChart. Steinf. 50 p. 47,10 quam (aream) ... capellanus -batinhabitabat. al. b translate: α in univ.: MLWRadbert. corp. Dom. 21,218 quia quosque ille (spiritus sanctus) sanctificaverit sui roris aspersione, eos ... Patrem et Filium -areinhabitare credimus. MLWGodesc. Saxo theol. 22 p. 321,1 me miserans -etinhabitet Dominus. MLWVita Fel. Trev. 9 qui (Deus) coelos magis quam lapides aut ... simulacra -etinhabitet. β c. sensu inhaerendi: MLWRhythm. 149,154 instruens (sc. Eligius) ... semitas ..., quas Christi ... vestigia -entinhabitent (cf. Iuvenc. 1,316).