Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infortunatus
infortunatus , -a, -um. 1 fortuna adversa affectus, infelix – unglücklich : Vita Ludow. Pii 20 p. 342,7 cum ... acerbe ferret pater liberorum ⌊-am infortunatam defectionem⌋ (mortem var. l. ) eqs . Hrotsv. Cal. 4 vae mihi (sc. Andronicho) -o infortunato . Hist. de exp. Frid. imp. p. 108,16 licet ... miles exercitissimus fuerit Leupoldus , hunc tamen -um infortunatum casum non evasit, quin crus per medium rumperetur. Ioh. Plan. hist. 3,10 si ... aliquid ... eis (Mongalis) eveniat, per quod immundos seu -os infortunatos se reputent, oportet ... per incantatores mundari. al. v. et MLW l. 55. 2 inf…