Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inflo
inflo , -avi, -atum, -are. script. imf-: MLW p. 1830, 13 . usu absol.: MLW MLW MLW p. 1830, 4. 13. 15; intrans.: MLW p. 1830, 19 . ; refl.: MLW p. 1830, 10; medial.: MLW MLW MLW MLW p. 1830, 8. 9. 23. 39. partic. praes. usu adi.: MLW p. 1830, 33 . I proprie (in imag.: MLW MLW p. 1830, 1. 28; alleg.: MLW l. 68): A strictius i. q. flatu (vel flando) implere – durch Blasen an-, erfüllen, hineinblasen (in) : 1 in univ.: a spectat ad spiritum: α de partibus corporis: Form. Senon. II add. 4,20 (ed. Walstra) buccas -at inflat in rotore (sc. Inportunus; v. comm. ed. p. 200) . Notker. Balb. gest. 2,12 …