Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infantilis
infantilis , -e. infantis proprius – kindlich : 1 gener.: a de hominibus: Salom. III. carm. 1,2,178 principe destituit multo nos tempore languor -is infantilis adhuc perfungens nomine regis. Hrotsv. Sap. 4,1 vincite -is infantilis teneritudinem aetatulae maturi sensus fortitudine. Agn. 180 -i infantili parcendo simplicitati. Abr. 2,6 nanciscimur in pectore -i infantili senilis maturitatem ingenii. Adam gest. 3,34 p. 176,10 indignantes ... principes ... -i infantili (infantuli var. l. ) ditione regi ... vindicarunt se in ... libertatem. Metell. Quir. 7,6 nos in laude tua sollicitos iuva, -e inf…