Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
infallibiliter adv.
adv. * infallibiliter . 1 certo, haud falso – mit Gewissheit, untrüglich : a gener.: Dipl. Heinr. III. 402 p. 563,20 (spur. s. XII.?) beati Dyonisii ossa ... intra ... ecclesiam ... -r infallibiliter comperit Leo papa integraliter contineri. Chron. reg. cont. IV a. 1232 p. 263,34 in quo (tentorio) ymagines solis et lune artificialiter mote cursum suum ... peragrant et horas ... -r infallibiliter indicant. Wilh. Salic. chirurg. 2,1 p. 325 H sequitur in cerebro ..., quod dixi supra apostema quandoque, et mors aliquando -r ineffabiliter . Albert. M. euch. 3,1,3,4 domus, in qua -r ineffabiliter om…