Eintrag · Mittellateinisches Wb.
infallibiliter adv.
adv. *infallibiliter. 1 certo, haud falso – mit Gewissheit, untrüglich: a gener.: MLWDipl. Heinr. III. 402 p. 563,20 (spur. s. XII.?) beati Dyonisii ossa ... intra ... ecclesiam ... -rinfallibiliter comperit Leo papa integraliter contineri. MLWChron. reg. cont. IV a. 1232 p. 263,34 in quo (tentorio) ymagines solis et lune artificialiter mote cursum suum ... peragrant et horas ... -rinfallibiliter indicant. MLWWilh. Salic. chirurg. 2,1 p. 325H sequitur in cerebro ..., quod dixi supra apostema quandoque, et mors aliquando -rineffabiliter. MLWAlbert. M. euch. 3,1,3,4 domus, in qua -rineffabiliter omni tempore invenitur Dominus, sunt species sacramentales. al.secure – sicher, gefahrlos: MLWMarcus chron. (MGScript. XIV p. 53,42; s. XIII.) versus civitatem cum salute conduci infali-rinfalibiliter cogitabant Francigenae. b philos. et theol.: MLWAlbert. M. intellect. 2,1,3 p. 508a,32 quae (anima) omnia cum ratione certa et -rinfallibiliter operatur. eth. II 2,2,6 p. 180a,39 virtus ... imitatur naturam, quae non fallit, eo quod natura intelligentiae opus est -rinfallibiliter ad finem directa. probl. det. 4 p. 50,55 apud nullos ... -rinfallibiliter probatum est angelos esse motores corporum caelestium. al. 2 inconcusse, sine condicione, utique – unumstößlich, bedingungslos, unbedingt: MLWDipl. Frid. II. 178 mandamus, quatinus ... clerico Nicolao ... locum et stallum proprium -rinfallibiliter assignetis (sc. fideles nostri). MLWConst. imp. II 116,18 nos ... inculpabiles coram celo et orbe terrarum -rinfallibiliter (ineffabiliter var. l.) protestantes (sc. Fridericus imperator). 268 -rinfallibiliter (infallibilem var. l.) Lugdunum disponimus nos transferre. MLWFrid. II. MLWImp. epist. B 6 (DtArch. 19. 1963. p. 425,7) infali-rinfalibiliter (-rinfallibiliter ed.) promittimus per presentes, quod eqs. MLWChart. Turic. 1490 p. 206,7 hec cautio fideiussoria ... de triennio in triennium debet -rinfallibiliter innovari. al. 3 penitus – genau, gänzlich: MLWIoh. Garl. introd. mus. 179 dyapason est coniunctio octo vocum et disposicio quinque tonorum cum duobus semitoniis, quae equivalent uni tono infali-rinfalibiliter (infab-rinfabiliter BR, infalla-rinfallabiliter S).Fiedler