Eintrag · Mittellateinisches Wb.
inductus m.
1. inductus, -us m. 1 impulsio, incitatio, consilium – Einwirkung, Eingebung, Rat: MLWDipl. Otton. I. 76 p. 165,9 consultu et -uinductu ... legati ecclesiae Romanae ... in castro Havelberg ... episcopalem constituimus sedem. MLWTrad. Scheftl. 264 nos (sc. episcopus) -uinductu atque peticione ... prepositi ... quasdam decimationes ... fratribus ... contradidimus. MLWAnnal. Rup. Salisb. II a. 1280 rex Tartarorum ex -uinductu uxoris et filie baptizatur. MLWBerth. Ratisb. serm. 16 p. 86,3 qui ... quodam impulsu voluntatis et rationis -uinductu se coegit ad virtutis exercitia. al. 2 gravitas – Eindringlichkeit: MLWConr. Mur. summ. p. 67,15 quaedam, que prosayco dictamini faciunt ornatum et -uminductum.Orth-Müller