Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inductus m.
1. inductus , -us m. 1 impulsio, incitatio, consilium – Einwirkung, Eingebung, Rat : Dipl. Otton. I. 76 p. 165,9 consultu et -u inductu ... legati ecclesiae Romanae ... in castro Havelberg ... episcopalem constituimus sedem. Trad. Scheftl. 264 nos (sc. episcopus) -u inductu atque peticione ... prepositi ... quasdam decimationes ... fratribus ... contradidimus. Annal. Rup. Salisb. II a. 1280 rex Tartarorum ex -u inductu uxoris et filie baptizatur. Berth. Ratisb. serm. 16 p. 86,3 qui ... quodam impulsu voluntatis et rationis -u inductu se coegit ad virtutis exercitia. al. 2 gravitas – Eindringli…