Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indiscretio f.
indiscretio , -onis f. 1 sensu act.: a discretio mala, inscitia, imprudentia, stultitia – mangelndes Urteilsvermögen, Unklugheit, Unvernunft, Dummheit : Capit. reg. Franc. 259,1 p. 267,31 ubi ... -e indiscretione praelatorum superfuit (sc. numerus monachorum) , ad mensuram redigamus (sc. rex). Simon sacram. p. 75,1 peccatum deletur, nisi adeo simplex et stolidus sacerdos sit, qui ex -e indiscretione sua de peccato iudicare non possit. Albert. M. bon. 132 p. 88,37 inopiam timet fortis ... eo, quod quandoque causatur a mala provisione, quae -em indiscretionem notat in eo, qui est virtuosus. al. …