Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indigestibilis
indigestibilis , -e. usu subst.: MLW l. 56 . al . qui dissolvi, digeri non potest, qui difficile digeritur – nicht, schwer zersetzbar, un-, schwer verdaulich : Petr. Musand. summ. p. 256,44 licet cortex (sc. citrulli) sit -is indigestibilis . Tract. de aegr. cur. p. 142,44 abstineant (sc. qui inflatione cerebri patiuntur) ... ab omnibus inflativis et ab omnibus -bus indigestibilibus eqs. Ioh. S. Paul. diaet. 509 ova frixa -iora indigestibiliora sunt ceteris. Albert. M. meteor. 4,1,23 p. 239,55 defectus ... istius (sc. digestionis) duae sunt causae ..., scilicet ‘multitudo’ geliditatis ‘in humi…