indemonstrabilis

indemonstrabilis, -e.usu subst.: MLWMLWl. 71. p. 1673, 5. 1 non probandus – nicht zu beweisen(d): MLWAlbert. M. anal. post. 1,2,2 p. 23^b,48 ex primis ... est (sc. principium demonstrationis), quia ex -busindemonstrabilibus sive immediatis est. metaph. 4,3,7 p. 195,79 quod hoc sit principium -eindemonstrabile, quod non contingat simul affirmare et negare. 2 non probatus – unbewiesen: MLWAlbert. M. eth. I 574 p. 495,16 ‘oportet intendere enuntiation-bus’enuntiationibus, id est scientiis de moribus, ‘-bus’indemonstrabilibus (p. 1143b,12 ἀναποδείκτοις), id est, quamvis sine demonstratione proponantur. II 6,3,6 p. 453^b,33 quamvis -iaindemonstrabilia et non probata nobis proponantur.Weber