Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indemonstrabilis
indemonstrabilis , -e. usu subst.: MLW MLW l. 71. p. 1673, 5 . 1 non probandus – nicht zu beweisen(d) : Albert. M. anal. post. 1,2,2 p. 23 b ,48 ex primis ... est (sc. principium demonstrationis) , quia ex -bus indemonstrabilibus sive immediatis est. metaph. 4,3,7 p. 195,79 quod hoc sit principium -e indemonstrabile , quod non contingat simul affirmare et negare. 2 non probatus – unbewiesen : Albert. M. eth. I 574 p. 495,16 ‘oportet intendere enuntiation-bus’ enuntiationibus , id est scientiis de moribus, ‘-bus’ indemonstrabilibus ( p. 1143b,12 ἀναποδείκτοις), id est, quamvis sine demonstratio…