Eintrag · Mittellateinisches Wb.
indefinite adv.
adv. indefinite. 1 usu originario: a spectat ad determinationem: α incerte, ambigue – unbestimmt, uneindeutig: MLWAlbert. M. phys. 4,3,10 p. 279,25 nihil est dictu, quod aliquid accipitur numeratum ab ulna, quod adaequatur omnibus ulnis in nullo numero acceptis, sed in panno -eindefinite extensis. β modo non circumscripto, vago, ἀορίστως – uneingegrenzt, nicht näher bestimmt, allgemein (usu gramm. et philos.): MLWEpist. Eichst. A (MGStud. XVIII. 1997. p. 130,12; s. XI.in.) cum nec ibi (sc. in compositione) definite videatur laus nec definite vituperatio; quicquid ... -eindefinite profertur, ... in utrumlibet vergit. MLWDeusd. c. inv. 2,7 (MG Lib. Lit. II p. 325,6) non memini eum (Augustinum) agere de sacrificiis, sed tantum -eindefinite de sacramentis. MLWRup. Tuit. Ioh. 5,57 euangelista paschale festum non aperte exprimit, cum dicit -eindefinite ‘erat dies festus Iudaeorum eqs.’ MLWAlbert. M. herm. 2,1,2 p. 429b,27 quaelibet (sc. enuntiatio) inductarum affirmativarum et negativarum accipiatur et -eindefinite et quaelibet universaliter. persaepe. b spectat ad terminationem i. q. sine fine – unendlich: MLWRob. Tor. chron. a. 1150 p. 499,35 pater eius (Henrici) ... viam universe carnis ingressus est vii idus Septembris, vir magne probitatis et industrie, suis -eindefinite plangendus. 2 fort. per errorem pro definite i. q. sine dubio, firme – definitiv, ganz bestimmt: MLWActa imp. Winkelm. I 583 p. 470,25 (a. 1199) nec aliquem cursalium et -eindefinite nullum hominem recipiemus, qui ... Veneticum ... expoliaverit.Weber