Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indefinite adv.
adv. indefinite . 1 usu originario: a spectat ad determinationem: α incerte, ambigue – unbestimmt, uneindeutig : Albert. M. phys. 4,3,10 p. 279,25 nihil est dictu, quod aliquid accipitur numeratum ab ulna, quod adaequatur omnibus ulnis in nullo numero acceptis, sed in panno -e indefinite extensis. β modo non circumscripto, vago, ἀορίστως – uneingegrenzt, nicht näher bestimmt, allgemein (usu gramm. et philos.) : Epist. Eichst. A (MGStud. XVIII. 1997. p. 130,12; s. XI. in. ) cum nec ibi (sc. in compositione) definite videatur laus nec definite vituperatio; quicquid ... -e indefinite profertur, .…