Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
indebitus
indebitus , -a, -um. script. et form.: -dub- ( per contam. c. indubius): MLW l. 65. -duvi-: MLW l. 65. -evi-: MLW l. 65. -bet(e): Conc. Merov. p. 145,3. Dipl. Merov. I 95 p. 245,1. adv.: -tae: MLW p. 1660, 55. -ti: MLW p. 1660, 55. adde Dipl. Merov. I 95 p. 245,1. Form. Sal. Merk. 42. I adi.: A non debitus, non competens – nicht geschuldet, gebührend, zukommend, zustehend : 1 in univ. (usu publ., iur., canon.): a de tributis sim.: Capit. reg. Franc. 187 p. 9,2 si ab ipsis (episcopis) ... -a indebita exsenia a presbyteris exigantur. Chart. Scafhus. 49 p. 80,7 nullam potestatem habeat advocatus …