Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inconsultus
inconsultus , -a, -um. usu subst.: MLW l. 55 . 1 strictius: a non rogatus – ungefragt : Liutg. Greg. 2 p. 68,36 ut -is inconsultis parentibus suis ... tam subito mutaretur. Lamb. Hersf. annal. a. 1073 p. 145,5 cui (sc. papae defuncto) Romani protinus -o inconsulto rege successorem elegerunt Hildebrandum. Otto Frising. gest. 2,25 p. 128,20 nobis (sc. clericis et monachis) -is inconsultis , immo ignorantibus in prelio concertatur. saepius. b inconsideratus, improvidus, temerarius, incautus – unbedacht, unbesonnen, unvorsichtig : Leg. Burgund. const. I 49,2 si ille, ad quem animalia pertinebunt, …