Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inconfusibilis
inconfusibilis (-of-), -e. 1 gener. i. qui confundi non potest – unbeirrbar (spectat ad Vulg. II. Tim. 2,15) : Chart. Livon. A 47 (epist. papae a. 1219) utpote quod electus ... praedicator ministerium tuum honoras (sc. episcopus) , incof-em incofusibilem te operarium exhibendo preces tuas ... exaudimus (sim. Chart. Pruss. I 84 [epist. papae]. al.) . 2 theol. de natura Christi i. q. imperturbabilis – unverwirrbar, unvermischbar (usu subst. : MLW l. 30 . ) : Anselm. Hav. dial. 2,9 p. 1177 A dicimus ... hunc Patrem, hunc ... Filium, hunc ... spiritum sanctum, ut -e inconfusibile trium hypostaseon…