Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
inburgo sw. m.
sw. m. — Graff III,183.
in-burgo: nom. sg. Nc 735,27 [68,18].
einer, der innerhalb der Stadt seinen Sitz hat, von Mars als Kriegsgott: in dero anderun (d. h. Region) buent ana Iouem ... ter eigeno flegare . unde der inburgo Mars . ioh ter foreburgo in secunda itidem mansitabant praeter domum Iovis ... ut est in omnibus praediatus . Quirinus . Mars . i. pacificus . Mars militaris.