Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
inbiheften sw. v.
sw. v. — Graff IV,751.
in-pi-heft-: 3. pl. -ent Gl 1,476,31 (M); inf. -an 2,281,4 (M). 459,46; part. prt. -it 47,46. 599,31 (M); -pe-: inf. -an 459,46; -pi-hepht-: 3. pl. -en 1,476,32 (M; zu -pht- vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 139 Anm. 7); inf. -an 2,281,4 (M). — im-pi-heftent: 3. pl. Gl 1,476,30 (M).
in-pi-hafta: 3. sg. prt. Gl 2,601,39 (M).
Verschr.: in-pe-hestant: für inf. Gl 2,459,47 (clm 475, 11./12. Jh.).
festmachen an, anheften: a) fesseln, verstricken: inpihephtan [talentum in terra abscondere, est acceptum ingenium in terrenis actibus] implicare [Greg., Hom. I,9 p. 1464] Gl 2,281,4. inpiheftan [ars olli captare feras, animalia bruta] inretire [plagis, Prud., Ham. 140] 459,46; b) (einer Sache) zuordnen, (in etw.) einfügen: zuoleccent ł impiheftent [librum utique Tobiae, quem Hebraei de catalogo divinarum scripturarum secantes, his quae apocrypha memorant,] manciparunt [Tob., Praef.] Gl 1,476,30 (3 Hss. nur zuoleggen, 7 Hss. zuogifelgen). inpihafta [in quibus supra dictus vir ecclesiasticae institutionis initia ...] intexuit [Ruf., Hist. eccl. II,17,24 p. 153] 2,601,39; hierher wohl auch: inpiheftit vuirđ inseritur 47,46; c) (jmdm.) zuteil werden lassen, geben: anagitan uverde inpiheftit vuerda [quod prius viritim praebebatur, nunc simul et subito gentibus integris ...] ingeratur [Ruf., Hist. eccl. I,4,10 p. 43] Gl 2,599,31.