Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
inaccessibilis
inaccessibilis (inadc-), -e. usu subst.: MLW l. 22. qui ad-, transiri nequit, invius, remotus – unzugänglich, unpassierbar, unwegsam, unerreichar, abgelegen : 1 proprie: a de locis: α in univ.: Vita Emm. 27 p. 66,11 per montium cacumina et ima convallium perque -ia inaccessibilia loca. Otto Frising. gest. 2,35 p. 144,18 qua (parte) ... ex convexo montis -ior inaccessibilior civitas videbatur. Hist. peregr. p. 153,17 palude undique stagnante -is inaccessibilis videbatur locus. Albert. M. nat. loc. 1,7 p. 14,67 mirum videtur, si undique sint montes tam -es inaccessibiles , ut nusquam possint tra…