Eintrag · Mittellateinisches Wb.
- Anchors
- 1 in 1 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 0
- Verweise raus
- 0
impulsor (inp-), -oris m. 1 proprie i. qui (ariete utens) pulsat – einer der (mit dem Rammbock) zustößt: MLWGalb. Karol. 62,26 super capita ... ascendentium tegmina ex virgis ... fuerant, ut ... sub contextura virgarum securi agerent arietis -esimpulsores. 2 translate: a concinnator, machinator, auctor, instigator – Anstifter, Verursacher, Veranlasser: MLWLiutpr. leg. 4 nunc te (sc. Liutprandum) malitiae huius suggestorem atque -emimpulsorem ... ad nos (i. Constantinopolim) direxit (sc. dominus Liutprandi). MLWEpist. Worm. I 26 p. 48,21 potius ut vobis (sc. iuventuti Wormatiensium) nostra desint consilia quam nobis in-businpulsoribus aliqua ... illis (Werzeburgensibus) fiant inportuna. MLWWolfher. Godeh. II prol. p. 197,11 prudens praedicti monitoris (sc. Adelberti) et -isimpulsoris mei industria.qui compellit – Antreiber: MLWRather. prael. 6,26 l. 1019 qui vult, ... legat, qui vult, neglegat: me nam -emimpulsatorem nemo dicat. b is qui (false) sibi arrogat, calumniator – einer der (fälschlich) Anspruch erhebt, (betrügerischer) Kläger: MLWRather. epist. 24 p. 120,3 R<atherius> ... vehementissime impetitus, quod -iimpulsori (sc. Miloni) compulsus. MLWEpist. Hann. 101 p. 169,3 qui (Deus) inimicos sublimitatis tuę (sc. episcopi) -esimpulsores sive eversores, ne te in casum darent, ... frustravit.Konstanciak
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
—
Lateinimpulsorm.
Mittellateinisches Wb.
impulsor (inp-), -oris m. 1 proprie i. qui (ariete utens) pulsat – einer der (mit dem Rammbock) zustößt : Galb. Karol. 6…
Verweisungsnetz
1 Knoten, 0 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Filter:
Sackgasse 1
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit impulsor
1 Bildungen · 1 Erstglied · 0 Zweitglied · 0 Ableitungen
impulsor‑ als Erstglied (1 von 1)
impulsorium
MLW
* impulsorium , -i n. de loco (sc. in avium ala) motum volandi maximum praebente i. q. impulsus – Antrieb (usu zool.) : Frid. II. Imp. art. …