Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impulsor m.
impulsor (inp-), -oris m. 1 proprie i. qui (ariete utens) pulsat – einer der (mit dem Rammbock) zustößt : Galb. Karol. 62,26 super capita ... ascendentium tegmina ex virgis ... fuerant, ut ... sub contextura virgarum securi agerent arietis -es impulsores . 2 translate: a concinnator, machinator, auctor, instigator – Anstifter, Verursacher, Veranlasser : Liutpr. leg. 4 nunc te (sc. Liutprandum) malitiae huius suggestorem atque -em impulsorem ... ad nos (i. Constantinopolim) direxit (sc. dominus Liutprandi) . Epist. Worm. I 26 p. 48,21 potius ut vobis (sc. iuventuti Wormatiensium) nostra desint …