Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impulsio f.
impulsio (inp-, -lcio), -onis f. (im)pulsus, momen – Anstoß, Bewegung ( def. : Albert. M. phys. 7,1,3 p. 522,39 ‘-o impulsio [ p. 243 a ,18 ἔπωσις] ... est, quando’ id, ‘quod movet, non deficit’ ab eo, quod impellitur): I proprie: A strictius i. q. actio iciendi, ictus – das (An-)Stoßen, Stoß : 1 gener.: a in univ.: Leg. Wisig. 6,5,3 si ... homo inpulerit alium, cuius in-e inpulsione inlisus perimat alterum eqs. c. sensu allidendi: Elis. Schon. vis. 2,25 p. 51,10 contigit ..., ut sacerdos ... quandam portionem Dominici sanguinis incauta in-e inpulsione calicis ... effudisset. b de motu manus f…