Eintrag · Mittellateinisches Wb.
improprietas f.
improprietas (inp-), -atis f. de usu verbi non proprio i. q. metaphora, acceptio figurativa, transumptio – Uneigentlichkeit, Bildhaftigkeit, Übertragung (fere usu rhet.): MLWAlbert. M. sent. 1,32,2 p. 127a,34 ille ablativus (sc. ‘Pater et Filius diligunt se spiritu sancto’), quando per se ponitur, minus habet de -eimproprietate quam, quando ponitur cum praepositione. animal. 12,221 alia (sc. animalia) ... quaedam imperfecta caput transsumptive habere dicuntur, et hoc modo -isimproprietatis et transsumptionis etiam participant cornua. eth. II 9,2,3 p. 575a,41 aliquis transferens nomen (sc. benevolentiae) ad -emimproprietatem et metaphoram dicet ipsam principium esse amicitiae. metaph. 5,6,13 p. 294,15sq. quia non in toto subicitur (sc. tertius modus primo modo), ideo aliquid habet -is;improprietatis est ... et alius in illo modus -isimproprietatis eqs.Konstanciak