improprietas

improprietas -atis f. 1. Bezeichnung für die Bestimmung der ersten Note einer Ligatur als Longa 2. Bezeichnung für die Bestimmung einer mittleren kaudierten Note einer Ligatur als Longa — 1. term that designates the determination of the first note of a ligature as long 2. term that designates[] the determination of an interior note in a ligature, which note has a stem, as long 1 Bezeichnung für die Bestimmung der ersten Note einer Ligatur als Longa (kaudiert, wenn die zweite Note höher ist als die erste ; nicht kaudiert, wenn die zweite Note tiefer ist als die erste ) — term that designates the determination of the first note of a ligature as long (with a downward stem when the second note is higher than the first , with no stem when the second note is lower than the first ) [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 1 p. 118, 32: Si quis autem obiciat, quod immo prius est agendum de imperfectis (ex errore pro perfectis) naturaliter et per se quam de imperfectis secundum quid et per accidens (ms.; ed.: accentus), sicut primo agitur de proprietate in eis quam de improprietate. LmLAnon. Emmeram. 1 p. 128, 22. LmLPs.-Petr. Cruc. P 3, 5: Est enim proprietas nota primariae inventionis ligaturae a plana musica data vel inventa. Improprietas dicunt privationem huius, et acceduntur istae duae differentiae in principio ligaturarum, similiter et opposita proprietas. LmLPs.-Petr. Cruc. U 3, 7-9. LmLWalt. Odingt. 6, 9, 4: Omnis proprietas brevis, improprietas longa. LmLWalt. Odingt. 6, 10, 4-8. [s.XIV] LmLPs.-Mur. motet. p. 75b: Ligatura descendens notulis quadratis sive obliquis, si prima sit sine cauda, longa est propter eius improprietatem. Sic versus: Prima carens cauda sit longa cadente secunda. Exemplum ut hic: ... Sed si prima predictarum notularum quadratarum sive obliquarum descendentium (ms.; ed.: discendentium) sive ascendentium (?) habuerit caudam descendentem sinistrorsum, brevis est propter eius proprietatem (ms. et ed.: improprietatem). Exemplum ut: ... Sed si prima notularum predictarum quadratarum sive obliquarum descendentium sive ascendentium habuerit caudam ascendentem sinistrorsum, semibrevis est propter eius contrarietatem proprietatis (ms. et ed.: incontrarietatem improprietatis). [s.XV] LmLAnon. Monac. 2, 112: Notandum secundo, quod omnis ligature principium aut est cum proprietate aut cum inproprietate aut cum opposita proprietate. Tercio sciendum, quod omnis proprietas in proposito est brevis nota. Et omnis inproprietas est una longa nota. Omnis autem opposita proprietas facit duas primas semibreves. LmLAnon. Monac. 2, 117: Prima regula hec est: Quandocumque prima nota alcior est secunda et omni cauda vel tractu caret, cum inproprietate dicitur ... Secunda regula est: Quandocumque secunda nota alcior est prima et prima habet tractum vel caudam a parte dextra descendentem, cum inproprietate dicitur .... Sequitur valor: Omnis ligatura cum inproprietate habet primam notam longam. LmLAnon. Monac. 2, 127. 2 Bezeichnung für die Bestimmung einer mittleren kaudierten Note einer Ligatur als Longa — term that designates the determination of an interior note in a ligature, which note has a stem, as long [s.XV] LmLAnon. Monac. 2, 131: Omnis media brevis est excepta alteracione et inproprietate ... Excipiuntur eciam in regula note medie, que cum inproprietate dicuntur, ut si aliqua media habet caudam a parte dextra descendentem, tunc ipsa non esset brevis, sed longa, ut ibi .