Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imperito
imperito (inp-), -are. 1 iubere, praecipere, mandare – befehlen, vorschreiben, auftragen : Vita Serv. 30 p. 100,22 quidam in tenebris sole astitit rutilantior et ait noxiis: ‘pax vobis’ -atque imperitatque omnes oppido exire domosque proprias revisere. de epistula: Salom. III. carm. I 2 a ,6 gaudenti congaudere et cum flente dolere scriptio, quam dictat Tarsigena (i. Paulus) , -at imperitat (spectat ad Vulg. Rom. 12,15). 2 dominari, regnare – herrschen (über), beherrschen : a de hominibus: Walahfr. Mamm. 6,18 audit praeses ... hunc puerum magicis confidere rebus et domitare feras et agrestibus…