Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
impeditio f.
impeditio (-cio), -onis f. 1 quod obstat, prohibet, obstaculum – Hindernis, Hemmnis : a proprie: α in univ.: Anon. geom. I 3,2 sit altitudo quaelibet, ut est ab, sitque fluvii vel vallis -o impeditio , ut est bc. Dudo hist. 2,28 p. 168,29 Flandrensem terram ... voluit rex ei (Rolloni) dare, sed ille noluit prae paludum -e impeditione recipere. Albert. Mett. div. temp. 2,2 p. 44,1 nisi navi propter altitudinem stagni et -em impeditionem paludis nequaquam adiri poterat collis . β gravitas, tarditas – Schwerfälligkeit, Langsamkeit : Agob. 18,12 l. 29 numquid et hoc vitium, gracilitatem scilicet v…