Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
immunitus
immunitus (imminutus), -a, -um. 1 non munitus, indefensus – unbefestigt, ungeschützt : a proprie: Sermo de Ved. 4 (MGScript. XV p. 402,34; s. IX. ex. ) cum ... locus monasterii ... adforet -us immunitus nec muris esset circumseptus. Gesta Trev. cont. IV 1 p. 390,33 erat ... Colonia menibus -a immunita et animis destituta. Annal. Otak. a. 1260 p. 183,21 ut ... se intra ... reciperent viri civitatem, ne ... Ungarorum insidiis ipsos praeoccupari contingeret -os immunitos . b translate: Rup. Tuit. off. 9,6 l. 656 antequam in rempublicam Dei patris introduceretur hic Filius hominis, ... -a immunita…