immunitus

immunitus (imminutus), -a, -um. 1 non munitus, indefensus – unbefestigt, ungeschützt: a proprie: MLWSermo de Ved. 4 (MGScript. XV p. 402,34; s. IX.^ex.) cum ... locus monasterii ... adforet -usimmunitus nec muris esset circumseptus. MLWGesta Trev. cont. IV 1 p. 390,33 erat ... Colonia menibus -aimmunita et animis destituta. MLWAnnal. Otak. a. 1260 p. 183,21 ut ... se intra ... reciperent viri civitatem, ne ... Ungarorum insidiis ipsos praeoccupari contingeret -osimmunitos. b translate: MLWRup. Tuit. off. 9,6 l. 656 antequam in rempublicam Dei patris introduceretur hic Filius hominis, ... -aimmunita (-inutaimminuta var. l.) atque inconiuncta creatori erat rerum universitas, quia eqs. 2 non firmatus, non occlusus – ungesichert, unverschlossen: MLWBovo Sith. Bertin. 16 scrinium ... adhuc -umimmunitum super aram ... populo frequentandum exponitur (cf. postea: ferreis circulis clavisque artatur). 3 inermis, imparatus – unbewaffnet, ungerüstet: MLWFrid. II. MLWImp. epist. B 5 p. 423,9 quos (milites) ... equorum et armorum ... venditio nostris reliquit servitiis -osimmunitos.Niederer