Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
immissor m.
immissor (inm-), -oris m. usu attrib.: MLW MLW l. 48. 54 . qui immittit – einer der schickt, hineinlässt : 1 strictius: Vita Liutb. 27 expulsis ... muribus (sc. e cella sua) eorum tandem -r immissor superveniens homuncio ... dicebat: ‘eqs.’ (de daemone) . 2 latius c. sensu efficiendi: Rather. prael. 1,10 l. 970 quemlibet -em immissorem aut propulsorem ... tempestatum ... donis ... placari. Decret. Burch. 19,5 p. 961 D . al. v. et MLW p. 1346, 38. de diabolo: Petr. Dam. Rom. 53 effugandum esse iniquissimum hostem doloris in-em inmissorem . Albert. M. miss. 1,1,1 p. 9 b ,23 dicit ... Beda, quod …