imbibo

imbibo (inb-), -bibi, -bitum, -ere.usu absol.: MLWl. 59; refl.: MLWl. 44.struct.:c. dat. commodi: MLWl. 24. al.c. ex: MLWl. 53. I (per)bibere, absorbere, concipere – trinken, aufsaugen, in sich aufnehmen: A proprie: 1 strictius: a subi. res: α de liquore (vacuo: MLWl. 23) -to (proverb.: MLWl. 16): MLWWalahfr. carm. 28,18 quod primo -erintimbiberint vasa, diu sapiunt (sim. MLWBruno Magd. bell. 5 p. 16,18; spectat ad Hor. ep. 1,2,69). MLWPaul. Aegin. cur. 14 spongiam infundens frica capillos et humectans sine in-ereinbibere (3,2,6 συμπιεῖν). MLWVita Serv. 2 p. 7,13 quid cause exegerit, quod ... nunc oceanus longe recesserit solisne ac siderum ardor aquas in-endoinbibendo minuat an eqs. MLWAlbert. M. phys. 4,2, 9^capit. de rationibus eorum, qui vacuum ponunt corporibus physicis -tumimbibitum et de contradictione eorum (sim. p. 254,26). veget. 6,4 cum sit lignum rarum, -itimbibit sibi aquam.adde: MLWAlbert. M. animal. 1,396 ut utraque (sc. vena et arteria) alteram -atimbibat et ferat ei auxilium de hoc, quod potest. β de liquore -ente i. q. includere, vorare – umschließen, verschlucken: MLWGutolf. hist. p. 650,20 tantus ... sanguis humanus ibi funditur, ... ut humanum calcaneum in-retinbiberet. b subi. homines: MLWVita Salomae 337 ex -tiimbibiti ... humoris abundancia.in imag.: MLWWalth. Spir. Christoph. II 2,137 tibi salubrem promissi luminis imbrem contulimus, quem qui sicco semel -itimbibit ore, sub pedibus vivi natum mirabitur agni. MLWTransl. Dion. Ratisb. epist. p. 353^b,17 sitibundo pectore cum fluentis doctrinae cervi more haustum Deum fontem vitae in-itinbibit totis praecordiis. al. 2 latius: a ex-, concoquere – (zer)kochen, zersetzen: MLWAlfan. premn. phys. 23,12 p. 144 hepar ... accipiens a ventre humorem -itimbibit (PG 40,696^B συμπέσσει) illum et sibi ipsi assimilat. 25,3 p. 141 -untimbibunt (PG 40,700 ἐκπέσσουσι) arteriae et venae sanguinem, ut vertant illum in turbidum humorem. 28,15 p. 137 -itimbibit caro pulmonis ... spiritum, quemadmodum hepar sugit humorem a ventre. b refl. i. q. diffluere, dilabi – sich auflösen, zerfallen: MLWPs. Avic. tinct. 5 p. 630^b,7 non potest spiritus ab eo (corpore) exire, quia -itimbibit se in igne. B translate de animo recipiente: MLWAgob. 24,19 l. 13 forma ecclęsiasticarum modulationum, quae a boni ingenii adulescentibus quam cęlerrimę -taimbibita (inhiata, inhibita var. l.) eos ... idoneos reddat. MLWWalahfr. carm. 21,6,3 quam terris orientis -eruntimbiberunt (sc. legio Thebaea), castris occiduis fidem recludunt. MLWVita Magni Fauc. II 3 cum senum venerabilium Galli Columbanique doctrinam longo satis in-issetinbibisset studio. al. v. et vol. I. p. 1598,61. II imbuere, tinguere – tränken: MLWPs. Gerh. Crem. sal. I 20 extrahes ipsum (Mercurium) et in-asinbibas ex sale soluto (II 10 potabis). MLWThadd. Florent. cons. 43,130 buliant (sc. ingredientia) in ... oleo et -antimbibant filtrum in illo oleo. 131,21 potest uti ovis in aqua perditis, -isimbibiis in aceto vel agresta. 172,10 -aturimbibatur spongia. MLWAlbert. M. animal. 7,96 nichil terrae nascentium bene crescit nisi irrigatum et -umimbibium aqua pluviae. MLWGeber. summ. 69 p. 537 corpus misceatur terendo et -endoimbibendo et calcinando et reducendo, quousque durum fiat. v. et MLW p. 1310, 71.Weber