Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
imbibo
imbibo (inb-), -bibi, -bitum, -ere. usu absol.: MLW l. 59 ; refl.: MLW l. 44 . struct.: c. dat. commodi: MLW l. 24 . al . c. ex: MLW l. 53 . I (per)bibere, absorbere, concipere – trinken, aufsaugen, in sich aufnehmen : A proprie: 1 strictius: a subi. res: α de liquore (vacuo: MLW l. 23) -to (proverb.: MLW l. 16): Walahfr. carm. 28,18 quod primo -erint imbiberint vasa, diu sapiunt (sim . Bruno Magd. bell. 5 p. 16,18; spectat ad Hor. ep. 1,2,69) . Paul. Aegin. cur. 14 spongiam infundens frica capillos et humectans sine in-ere inbibere ( 3,2,6 συμπιεῖν). Vita Serv. 2 p. 7,13 quid cause exegerit, …