Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illudo
illudo (inl-), -lusi, -lusum, -ere. depon.: MLW l. 15 . c. dat.: MLW MLW MLW l. 21. 40. 50 . partic. perf. usu subst.: MLW l. 36 . confunditur c. includere: MLW l. 30 . 1 spectat ad irrisionem i. q. deludere, irridere – verhöhnen, verspotten : a in univ.: Hraban. carm. 39,61 sputis, flagellis, alapis in-us inlusus (sc. Christus) atque spinetis. Hrotsv. Pafn. 1,19 cur me (sc. Pafnutium) -itis illuditis (sc. discipuli) , qui plane sum nescius, non philosophus. Hugo Honaug. div. 1,3 considerans ... scholis plerosque contradicere et in petulantiae suae obsequium aliquos arroganter -ere illudere ob…