illuceo

illuceo (inl-), -luxiilluxi, -ere.script. -usc-: MLWl. 53.fere usu intrans.; formae stirp. perf. s. v. illucesco afferuntur. 1 proprie: a de diluculo i. q. dilucescere – hell werden, aufgehen, tagen: MLWLup. Ferr. Wigb. 17 ipsa nocte, cui tam crudelis negocii (i. pugnae) dies -ereillucere sperabatur. MLWRimb. Anscar. 41 p. 76,8 -scenteilluscente ... iam dictae festivitatis die eqs. MLWAnnal. Quedl. a. 1020 p. 556,1 ipsa sanctae parasceves -enteillucente aurora Lucia ... portum ad usque ... provehitur.fort. huc spectat: MLWGodesc. Saxo theol. 13 p. 234,14 quod oculus videt et aer lucet, non est oculi videntis et aeris lucentis, sed lucis in-entisinlucentis. b de claritate Christi (fidelibus certa) vel sanctorum (c. dat. commodi) i. q. (af)fulgere, splendere – (er)strahlen (für): MLWCarm. Bur. 19*,7,2 clause (sc. Katharinae in carcere) lumen ne claudatur, -etillucet Porphyrio (item in carcere degenti). MLWAlbert. M. eccl. hier. 1 p. 7,64 videtur, quod non magis -eatilluceat Iesus angelis quam nobis (de loco fontis eiusque explanatione cf. p. 7,11sqq.). 1 p. 8,17 solutio: ... aequaliter Deus -etillucet utrique. 2 translate i. q. lucere, radiare – leuchten, strahlend hervortreten: MLWDipl. Constantiae 52 p. 167,2 quando christianum genus -batillucebat et habundabat in ... insula. p. 167,10 invenimus ... dominum Robbertum tamquam -entemillucentem in religione ... ad illuminacionem animarum hominum.Konstanciak