Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illotus
illotus (inl-), -a, -um. non lavatus, immundus, impurus – ungewaschen, unrein : 1 proprie: a in univ.: Consuet. Eins. 16 habeat aedituus in sacrario aquam per noctem; non ... debet manibus in-is inlotis altare cooperire aut discooperire. Wibald. epist. I 207 p. 438,5 similes sunt (sc. qui scribunt litteras acephalas) illis, qui prandent -is illotis manibus. Vita Wern. Merseb. 3 p. 247,47 quia repositus erat (sc. calix) -us illotus ... et cruor ita recens in eo apparuit, ac si eqs. b de squalore i. q. scaber, sordidus – unsauber, schmutzig : Liutpr. antap. 5,32 p. 150,13 quas (puellas) presbite…