illegalis

illegalis (inl-), -e.illegitimus, iniuriosus, improbus – ungesetzlich, widerrechtlich, unrechtmäßig: 1 in univ.: a gener.: MLWAlbert. M. eth. I 374 p. 317,7 quot modis dicitur ‘iniustus’, quia tripliciter, scilicet ‘avarus’ ... ‘et inaequalis’ ... et ‘-is’illegalis dissonans a lege. MLWAlbert. M. eth. II 5,1,2 p. 334^b,14sqq. ibid. al. b publ. et iur.: MLWTrad. Frising. 1118 (post 938) ut in-esinlegales iniustasque commutationes, que de aeclesiasticis rebus factae fuissent eqs. MLWDipl. Otton. I. 331 Cuonradus et Eberhardus, qui illud (monasterium) hactenus possidere visi sunt, exheredes et in-esinlegales sunt adiudicati (inde 332). c mus. i. q. anomalus – nicht regelgerecht, anomal: MLWIoh. Afflig. mus. 21,14 quod in -busillegalibus neumis saepe per ignorantiam cantus depravatur. 2 exlex, legum expers – gesetzlos: MLWAlbert. M. pol. 1,1^t p. 13^b,28 qui (Homerus) de pravo (sc. homine) dicit: ‘maledictus insocialis, -isillegalis (illegatus ed.; p. 1253^a,5 ἀθέμιστος), sceleratus’. 6,6^k ‘neque qui sustinent’ (sc. custodiam noxiorum), viles scilicet personae sicut carnifices, ‘volunt agere secundum leges’; -esillegales enim sunt tales personae.