Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
illegalis
illegalis (inl-), -e. illegitimus, iniuriosus, improbus – ungesetzlich, widerrechtlich, unrechtmäßig : 1 in univ.: a gener.: Albert. M. eth. I 374 p. 317,7 quot modis dicitur ‘iniustus’, quia tripliciter, scilicet ‘avarus’ ... ‘et inaequalis’ ... et ‘-is’ illegalis dissonans a lege. Albert. M. eth. II 5,1,2 p. 334 b ,14sqq. ibid. al. b publ. et iur.: Trad. Frising. 1118 (post 938) ut in-es inlegales iniustasque commutationes, que de aeclesiasticis rebus factae fuissent eqs. Dipl. Otton. I. 331 Cuonradus et Eberhardus, qui illud (monasterium) hactenus possidere visi sunt, exheredes et in-es inl…