Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
iecur n.
iecur (iecor), iecoris vel iocineris n. script. et form.: gen.: sing.: di-: Antidot. Bamb. 45. vo-: MLW l. 20. iocen-: MLW l. 32. -noris: MLW l. 18. ? -eri: MLW l. 49. plur. occinirium, occinilium: MLW MLW l. 20. 21. adde Botan. Sangall. 23,7 hoccinilium (in loco corrupt., cf. comm. ed. p. 314) . I hepar – Leber : A de -e humano: 1 in univ.: a gener.: Lex Frision. 22,50 si membranam, qua -or iecor et splen pendent, ... vulneraverit. Chart. Sangall. A IV app. 44,26 p. 983,5 inconsumptum Tityi semperque renascens non perit ... -r iecur (sim. Carm. Bur. 42,17,1 bursa ... Tityi -r iecur [-or iecor…