Hauptquelle · Elsässisches Wb.
hupsen
hupse n , hüpse n [hipsə Roppenzw. ; hypsə NBreis. M. Rapp. Bf. Bisch. Str. Obbronn Betschd. Prinzh. Lützelstn. Tieffenb. Wh. ] springen: h. vor Freüd ; hinken Roppenzw. Säl h. über das Seil springen Wh. Sack h. als Volksbelustigung M. JB. VIII 165. ‘Es glänzt krystalle rein Un hupst von Stein ze Stein’ Schk. 5; s. auch Frösch 1. — Schweiz. 2, 1494. Bayer. 1, 1142. Demin.