Hauptquelle · Lothringisches Wb.
hunnert num.
hunnert [hùnərt fast allg.; hùnat Marienth.; honərt Bo. D. Si. ] num. 1. hundert: er schwatzt ins H. nin bis's Dausend voll isch Bo. Fo. Hundert un ens (eins) sin ganz fertig, vollständig sein Ri. — 2. Gewichtbezeichnung bei Stroh: 10 Doppelzentner Ri. Hom. Rom. Grt. Die Ordnungszahl lautet: hunnertscht (honnertscht).