Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hungarâri st. m.
st. m.
hungararun: dat. pl. Gl 2,265,24 (M, clm 19440, 10./ 11. Jh.).
Hungriger: hungararun [sed quidam fratres, sacri verbi studio ferventes, ... Quos recte ego quasi quibusdam] famelicis [similes dixerim, qui prius escas edere appetunt, quam plenius excoquantur, Greg., Hom., Prol. p. 1434] (1 Hs. hungarag).